Nadelen van detacheren? De top 7 misverstanden

Detacheren? Mij niet gezien hoor, dan heb ik helemaal geen baanzekerheid, geen pensioenopbouw en dan moet ik ook nog iedere dag ergens anders werken aan de andere kant van Nederland.”

Het zijn opmerkingen die we regelmatig horen van zorgprofessionals die (nog) niet precies weten wat detacheren inhoudt. Begrijpelijk, want er bestaan veel misverstanden over deze manier van werken. Veel genoemde ‘nadelen’ blijken bij nader inzien namelijk helemaal niet te kloppen, of zijn sterk afhankelijk van je persoonlijke situatie en voorkeur.

In dit artikel leggen we kort uit wat detacheren in de zorg inhoudt, en nemen we vervolgens de top 7 misverstanden over detacheren onder de loep.

Wat houdt detacheren in de zorg in?

Detacheren in de zorg betekent dat je tijdelijk werkt bij verschillende zorginstellingen, op basis van opdrachten. Dit kunnen opdrachten zijn van 3 tot 6 maanden, maar soms ook langer dan een jaar, afhankelijk van de personeelsbehoefte bij de opdrachtgever.

Je werkt dus niet elke week op een andere plek. De opdrachten zijn meestal lang genoeg om je goed in te werken en écht van toegevoegde waarde te zijn.

Het detacheringsbureau, in dit geval bijvoorbeeld Interchange, is jouw werkgever. Ook als er tijdelijk geen opdracht beschikbaar is, ontvang je gewoon je salaris. Zo combineer je de zekerheid van een vast contract met de afwisseling van verschillende zorgomgevingen.

Nadelen van detacheren in de zorg: wat zijn de grootste misverstanden?

1. “Geen baanzekerheid”

Als gedetacheerde kom je in dienst bij het bureau die voor jou passende opdrachten zoekt. Theoretisch gezien ga je eenzelfde soort dienstverband aan als bijvoorbeeld bij een ziekenhuis zelf. In de meeste gevallen start je met een contract voor onbepaalde tijd. Als het bureau waar jij voor werkt geen geschikte opdracht vindt, hoef je je geen zorgen te maken over je salaris. Je krijgt namelijk gewoon doorbetaald zolang je contract loopt. Daarnaast hoef je je ook geen zorgen te maken over de arbeidsvoorwaarden. Een bureau mag namelijk niet negatief afwijken van de arbeidsvoorwaarden van de opdrachtgever zelf. Dus dit is eigenlijk altijd meer!

2. “Werken aan de andere kant van het land”

Niet elke opdracht bevindt zich in jouw directe omgeving. Het kan voorkomen dat je tot een uur moet reizen naar je werkplek. Voor sommige zorgmedewerkers is dit een van de praktische nadelen van detacheren in de zorg, maar Interchange ondersteunt hierbij. Bijvoorbeeld met de mogelijkheid van het rijden van een leaseauto of een reiskostenvergoeding

Hoewel er een zekere mate van flexibiliteit van je wordt gevraagd, betekent dat niet dat je zomaar aan de andere kant van het land wordt ingezet. Integendeel zelfs, een bureau wil iemand namelijk zo lang mogelijk gelukkig en gemotiveerd aan het werk zien, dit strookt niet met een te lange reistijd. 

Hoe ver je moet reizen, hangt ook af van je woonplaats en hoeveel zorginstellingen er in de regio beschikbaar zijn. Maak je dus geen zorgen: we kijken altijd samen naar wat voor jou haalbaar en passend is.

3. “Allemaal cowboy bureaus”

De aanname dat álle detacheringsbureaus onbetrouwbaar of niet professioneel zijn, klopt niet. Natuurlijk kunnen er bureaus bestaan die het minder netjes aanpakken en die wil je vermijden. Daarom is het belangrijk om vooraf goed onderzoek te doen naar de organisatie waar je mogelijk voor gaat werken. Check altijd of ze beschikken over de te behalen keurmerken, bijvoorbeeld het SNA-keurmerk. Dit is namelijk het bewijs dat ze verantwoord en integer omgaan met je gegevens en uitbetalingen en dat je te maken hebt met een betrouwbare partij.

4. “Je bouwt geen pensioen op”

Ook dit is geheel afhankelijk van het bureau waar jij voor gaat werken. Het is verstandig om hier vragen over te stellen tijdens je intakegesprek. In de meeste gevallen bouw je gewoon een pensioen op, precies zoals het hoort. Het blijft altijd belangrijk om door te vragen bij welk pensioenfonds is het bureau bijvoorbeeld aangesloten? Een pensioenfonds dat veel voorkomt is STIPP. Let er wel op dat je je pensioen opbouwt bij STIPP plus, deze is namelijk voor detacheerders.

5. “Detacheren is hetzelfde als uitzenden”

Detacheren is heel iets anders dan uitzenden. Als je gedetacheerd wordt, ga je lange opdrachten aan van minimaal 3 maanden tot soms wel anderhalf jaar lang bij dezelfde opdrachtgever. Als uitzender vul je af en toe een paar losse dagen in bij verschillende opdrachtgevers. Detacheren is dus zeker niet uitzenden. Wil je hier meer over weten? Lees dan ons uitgebreide artikel over het verschil tussen detacheren en uitzenden.

6. “Als je gaat detacheren dan krijg je de meest vervelende taken en leer je niets”

Deze kan deels waar zijn. Het komt weleens voor dat je tijdens je inwerkperiode de minder leuke klusjes krijgt. Na verloop van tijd draai je gewoon mee op je afdeling. Je kan vaak deelnemen aan de bij- en nascholing die georganiseerd wordt door de opdrachtgever. Daarnaast zorgt het bureau waar je voor werkt ook voor de nodige scholing.

7. “Je hoort niet bij het team”

Omdat je als gedetacheerde tijdelijk op verschillende locaties werkt, kan het soms lastig zijn om langdurige relaties op te bouwen met collega’s. Je bent regelmatig ‘de nieuwe’ en dat vraagt om aanpassingsvermogen en sociale vaardigheden. Voor sommige zorgprofessionals kan dit voelen alsof je er minder bij hoort.

Toch blijkt in de praktijk vaak het tegenovergestelde. Als je je werk serieus neemt en open en sociaal bent, maak je meestal snel onderdeel uit van het team. Je krijgt verantwoordelijkheid, draait volwaardig mee en past je aan de cultuur van het ziekenhuis aan. Je bent simpelweg een collega, net als ieder ander, ook al is je contractvorm anders.

Conclusie

Veel van de genoemde nadelen van detacheren blijken in de praktijk vaak reuze mee te vallen. Wel is het belangrijk om te kijken of deze manier van werken past bij jouw voorkeuren en werkwijze.